چهاردهم : آنكه از عبارت ابن قيّم دريافتى كه : جمهور تابعين قائل به بقاء فسخ حج اند ( 1 ) ، پس كمال عجب است كه مخاطب چگونه جسارت بر اخراج اين حضرات از أمت مرحومه خواهد نمود ، واين أساطين دين را از جمله كفار وملحدين وأهل ضلال ومبتدعين قرار خواهد داد ، وزبان به ادعاى صدق خود در ادعاى اجماع أمت بر تحريم فسخ خواهد گشاد ؟ ! ولطيف تر آن است كه خود مخاطب در باب دوم اين كتاب گفته است : وچون أهل بيت وكبراى صحابه كه علو درجه ايشان در ايمان به نصوص قرآني ثابت است ‹ 1386 › روايتي را ادا نمايند ، ومؤيد آن از ديگران - كه هنوز نفاق ايشان هم به ثبوت نرسيده - مروى شود ، اخذ به آن روايت چه بدى دارد ؟ ! على الخصوص قرن صحابه وتابعين كه به شهادت امام الأئمة حضرت پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلم در حديث : ( خير القرون قرني ، ثمّ الذين يلونهم ) صدق وصلاح آنها ثابت گشته . ( 2 ) انتهى . مقام غايت استغراب است كه مخاطب به مقابله أهل حق ويقين به غرض تصحيح روايات منافقين وأكذوبات مطعونين على الإطلاق ، صدق وصلاح تابعين به شهادت جناب سيد المرسلين - صلى الله عليه وآله أجمعين - ثابت گرداند وخود اصغا به مذهب جمهور تابعين نفرمايد ، وعلى زعمهم اجماع أمت را بر تحريم فسخ ادعا نمايد !

--> 1 . زاد المعاد 2 / 186 - 187 . 2 . [ الف ] كيد 68 از باب دوم . [ تحفه اثناعشريه : 62 ] .